Wat ik en mijn maatje Ellen in de afgelopen jaren zoal niet mee gemaakt hebben met vele van jullie, hoop ik hier (best wel veel) op onze Blog neer te pennen.
Maar allereerst wil ik jullie bedanken voor het vertrouwen dat jullie in ons schonken en tattoo Bert groot gemaakt heeft.

Op dit Blog gaan we serieuze stukjes schrijven over vele van jullie...ucheuchuchuch hoesthoest..hijg hijg hijg slik, effe een slokkie,…en om privé en om bescherming des persoons noemen we geen namen, dus als Judith een stunt uithaalt waarvan André Rouvoet direct een bidstonde bij zijn plaatselijke Dominee aanvraagt om de wereld te redden, dan zullen we haar in dit geval Anne noemen, maar het is eigenlijk Judith.

Op een dag..zo’n 11 jaar geleden was ik met twee nette mannen (3delig pak met stropdas) in gesprek, die heel zedelijk voor mijn balie stonden, nerveus als ze waren vertelden ze mij dat ze een aandenken van hun vader wilden hebben.
Na even met deze gepraat te hebben met de nodige koppen koffie waren we er uit, het zou het sterrenbeeld van hun vader worden.
Op het moment dat ik de afdrukprint gereed stond te maken, zag ik in mijn ooghoek een mountenbike door mijn etalageruit aankomen met een daarop gezeten jonge vrouw in een wit uniformpje, ze gooide de deur open en dacht die gaat vanzelf dicht (zoals in het ziekenhuis waar ze werkte) niet dus.
Hallo allemaal…Bèèèrt!!! riep zij luid, kan dat,.. deze tattoo op m’n kont en ze liet mij een plaatje zien van 5x5 mm!!!, uit een tijdschrift geknipt..ik zeg ja dat kan wel omdat ik het ontwerp zelf ook had.
Doet dat zeer op m’n reet vroeg Judith…euhhh Anne bedoel ik, ppfffoeoeehé, bijna haar echte naam veraden.. nee hoor lieg ik en op dat moment zag ik twee hevig zwetende mannen staan die hun koffie koud lieten worden door alle commotie.
Ik vroeg aan mijn leerling tatoeëerder, als je tijd hebt, wil jij hem dan even zetten, zo gezegd zo gedaan.
Judi…Anne trekt haar broek uit en staat daar in een string waarvan het prijskaartje groter was en dit zat eerlijk gezegd, want ik ben man en dat zal elke vent echt wel beamen aan een goddelijk lichaam,..billen, buikje ronde vormen, blââââhhhhh enfin mannûhhh jullie begrèppûh wak bedoel wahhhahahahahhhh!
Voor die twee beschaafde heren waar ik mee in gesprek was kon ik niet zo gauw zuurstof vinden, wel Whisky, maar dat dronken ze niet wel wijwater maar dat vind je niet zo gauw in een tattoo studio, ik heb nog gekeken in de ijskast maar daar zag ik…laat maar…geen wijwater dus.
Die twee heren wat later bleek twee broers te zijn waren bijgekomen van alle commotie en vermande zich tot dat Judi…Anne,.. gilde op het moment toen de leerling tatoeëerder zijn naald in haar reeehhhehehe, kont zette…tievus de tievusteringjantje, dat doet zeer… en jawel hoor.. de twee heren vielen weer zwetend terug in hun stoel om zoveel grof taalgebruik.
Maar ook zijn zei hier ook weer overheen gekomen zoals wij over de dood van Prins Hendrik.

De rest vertel ik jullie morgen, ik ga nu effe slapen…want deze story wordt steeds gekker……….!